لیف پلی استر:

• پلی استر مهم ترین لیف ساخت بشر است.

• میزان تولید پلی استر بیست و دو میلیون تن در سال 2003 (58% فیلامنت های پیوسته،42% الیاف بریده شده) بود که در بعضی سال ها تولید آن از میزان تولید پنبه هم فراتر رفته است.

• تعداد کارخانه های موجود در جهان که این لیف را تولید می کنند بیش از 500 مورد است.

• اهمیت قابل ملاحظه پلی استر تحت دیدگاه جغرافیایی- اقتصادی این واقعیت است که 75% از تولید در آسیا واقع شده است.

• پلی استر رکورد بیشترین تولید الیاف مصنوعی، متعلق به پلی امید را در سال 1972 شکست و به سهم 65 درصدی در بازار الیاف سنتزی رسید.

• موفقیت پلی استر به دلیل مشخصات ویژه آن مانند تطابق پذیری با قسمت های کاربری مختلف و میزان مواد خام کم و هزینه های تولید بوده است.

ابعاد لیف:

• دنیر واحد سنجش ظرافت می باشد که معمولا در مورد الیاف مصنوعی طویل (فیلامنت) به کار برده می شود.

• وزن 9000 متر از هر فیلامنت بر حسب گرم، دنیر آن را مشخص می کند.

• هر چه دنیر نخ یا الیاف بیشتر باشد، ظرافت آن کاهش می یابد. به طور مثال نایلون صد دنیر (9000 متر آن صد گرم وزن دارد) ظریفتر از نایلون 150 دنیر می باشد.

فلو چارت عمومی فرآیند ریسندگی:

فلوچارتی که برای انواع مختلفی از روش های ریسندگی به کار گرفته می شود، به این صورت است:

• توده پلیمر روان (ذوب شده یا توده محلول)، از طریق خطوط توزیع هدایت می شود.

• در مرحله بعد به پمپ های اندازه گیری می رسد(سیستم چرخ دنده)، که این پمپ ها میزان جریان ثابتی را برای موقعیت های ریسندگی فراهم می آورد. پمپ های فوق از یک سری فیلتر تشکیل شده است که پلیمر را خالص سازی کرده و آن را توزیع می نماید. فیلترها صفحات سوراخ شده با اندازه و ضخامت مختلف اند که معمولا دایره ای بوده و از یک نوع فولاد ضد زنگ ساخته شده اند(برای ذوب ریسی). همچنین جنس آن ها می تواند از فلزات گرانبها یا از مواد شیشه ای هم باشد(برای محلول ریسی). سوراخ ها که تعداد آن ها روی صفحه بر اساس نوع نخ متفاوت است و ممکن است به چندین هزار برسد، می تواند مقطع عرضی دایره ای یا خاصی داشته باشد (قسمت های شکل گرفته یا تو خالی).

• فیلامنت هایی که از رشته ساز خارج شده اند، پس از آنکه دوباره به شرایط اولیه خود یعنی پلیمرهای جامد بازگشتند، قطع شده و در بسته هایی مناسب قرار خواهند گرفت (بوبین ها، ظرف ها) یا اینکه مستقیما به سمت فازهای عملکردی بعدی برده خواهند شد.

• در حالت ذوب ریسی، اگر پلیمر از پلیمریزاسیون در شرایط ذوب شده، حاصل نشود توده پلیمر روان از طریق ذوب کردن دانه های پلیمر جامد حاصل خواهد شد(چیپس های پلیمری).

• این عملکرد اساسا درون ظروفی (لوله ها) انجام می شود که به صورت الکتریکی گرم شده و توسط شبکه ای مجهز شده است که دانه های جامد را در هنگام ذوب شدن از پلیمر جدا می سازد.

• استفاده از چنین سیتمی در حال حاضر تنها محدود به چند کاربر است و جای خود را به دستگاه های بهتر و کاملتری داده است (اکسترودر مارپیچی).

کشش:

• پلیمر خارج شده از رشته ساز که به شکل فیلامنت است هنوزخصوصیات اساسی یک لیف نساجی را ندارد، در حقیقت توده پلیمری (که از طریق سرد کردن یا جدا سازی حلال جامد شده است) توسط توده ای از زنجیره های مولکولی که در محلی نامناسب قرار گرفته اند شناخته می شود (در مناطق آمورف) که بدین شکل مادهای با ثبات شیمیایی و دمایی ضعیف حاصل خواهد شد و در مقابل گذشت زمان مقاومت کمی دارد، حالت پلاستیکی و تغییر شکل پذیری بالایی دارد و در نتیجه خصوصیات فیزیکی/نساجی ناکافی خواهد داشت.

• اگر ما الیاف طبیعی را به عنوان مدل در نظر بگیریم، باید زنجیره مولکولی را در جهت مناسب و موازی به صورت آرایش یافته در مسیر محور لیف قرار دهیم یا باعث فعال شدن یا افزایش تنظیمات ساختار درون مولکولی ( فاز کریستالی) شویم.

• این فرآیند می تواند هنگام ریسندگی با افزایش نسبت بین سرعت برداشت و سرعت خروج، عملی شود(نسبت ریسندگی)، اما با در نظر گرفتن حالت ریسندگی با سرعت بالا در خصوص فیلامنت های پیوسته، این فرآیند می بایست با یک عملکرد ریسندگی ماشینی و مکانیکی دیگر تکمیل شود.